Cóż... przestałam jakoś mieć serce do tego bloga... Znalazłam lepsze miejsce, które podam jeśli ktoś będzie prosił i uznam, że warto. Z resztą... dobry poszukiwacz jak będzie wiedział gdzie to znajdzie adres... Może czasami tu jeszcze zaglądnę i coś napiszę, bo nie mam serca usuwać ten blog. Za wiele życia, zbyt wiele wspomnień w nim pozostało.

Jedno tylko na koniec wspomnę...

ZACHWYCIŁĄM SIĘ:

A ktoś miał na lj-u ;)

Kocham, wielbię, uwielbiam! TO chyba jest coś, co przewyższa Bollywood - PARANIENORMALNI. Nie cały kabaret, Tylko oni. Spotkania z nimi napełniają mnie taką samą radością jak dawniej Bollywood Party, ale one teraz... z resztą nieważne. Nie o tym pora ;) 8 listopada to kolejna data spotkania z moim ukochanym kabaretem. Tym razem nagranie podsumowywujące ich dotychczasową, dwuosobową działalność. Do kabaretu wkracza Michał Paszczyk, który do stycznia 2008 należał do Neo-nówki. Już mogę powiedzieć, że czekam na nowe skecze ;) W sumie to chyba nawet nie mam za bardzo co opowiadać. Relację można przeczytać na forum Para, jednak po pewnych problemach trzeba się zarejestrować, żeby móc czytać (muszę jeszcze pokombinować, żeby to zmienić ;))

Kocham, Kocham, Kocham!

Może to i przyziemne, ale jakoś muszę się pocieszyć. A do tego obecnie służy to:

Mój nowy sprzęcior już przyszedł ze Stanów. Po prau problemach mam jeden dzień... a nawet i mniej do nacieszenia się nim. Wiadomo dlaczego. Tatuś się dorwał do komputerka. Bo jak twierdzi "chce się zaznajomić z Vistą". Ale ja wiem, że on się musi pobawić :P:P:P No i bierze go na tydzień. Teraz będę czekać do piątku, żeby dalej się zapoznawać z nowym systemem i jak na razie skomplikowaną dla mnie klawiaturą. Bo jednak jeszcze nie przywykłam, że w laptopie jest numeryczna klawiatura. No i są tutaj dziwne, nieznane mi przyciski. OSwoję się....